نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩١
١٣٢.امام رضا عليه السلام : نقش انگشترى عيسى عليه السلام ، دو جمله بود كه آنها را از انجيل گرفته بود : «خوشا به حال بنده اى كه به واسطه او ، خداوند به ياد آورده مى شود! و بدا به حال بنده اى كه به واسطه او خداوند ، فراموش مى گردد!» .
١ / ٨
گوناگون
١٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترينِ اوقات مؤمن ، زمانى است كه خداوند عز و جل را ياد مى كند .
١٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در وصف اولياى خدا ـ: مردم ، به دنيا خوش اند و آنان به ياد خدا خوش اند .
١٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترين بندگان خدا ، آنان اند كه براى ياد كردن خدا ، خورشيد و ماه و ستارگان و سايه ها را زير نظر دارند . [١]
١٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه مرد مسلمانى در مسجدها براى نماز و ياد خدا اقامت گزيند ، خداوند ، از وجود او چنان شاد مى شود كه كسانِ مسافر از باز گشتن مسافرشان به نزد خود ، شادمان مى شوند .
١٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر دَونده اى ، خطّ پايانى دارد و خطّ پايان آدميزاد ، مرگ است . پس بر شما باد ياد خدا ، كه كارِ شما را سهولت مى بخشد [٢] و به آخرت ، راغب مى گرداند !
[١] يعنى براى شناخت اوقات نماز و عبادات ، طلوع و غروب خورشيد و ماه و ستارگان را زير نظر دارند .[٢] در فيض القدير ، «شما را آرامش مى بخشد» آمده كه اين ، مناسب تر است و مقصود ، اين است كه ياد خداوند ، غم و تشويش هاى دنيا را از ياد شما مى برد .