٧٣٥.امام صادق عليه السلام : هر كس صد مرتبه «سبحان اللّه » بگويد ، در آن روز ، برترينِ مردم است ، مگر آن كه كسى ديگر نيز هم اندازه او [سبحان اللّه ] بگويد .

٧٣٦.امام صادق عليه السلام ـ چون به ايشان گفته شد : از خوش بختى مرد ، اين اس: در اين ، چه خوش بختى اى است؟! خوش بختى ، در اين است كه دو فكّ او به تسبيح گفتن ، سبُك [و جنبان ]باشد .

٧٣٧.عدّة الداعى : مى گويند سليمان بن داوود عليه السلام بر كشتگرى گذشت . كشتگر [با خود ]گفت : چه سلطنت باشكوهى به پسر داوود داده شده است! باد ، سخن او را به گوش سليمان رساند . سليمان ، پياده شد و به نزد كشتگر رفت و گفت : «به نزد تو آمدم تا [بگويم :] چيزى را كه از توان تو بيرون است ، آرزو نكنى» . سپس گفت : «گفتن يك تسبيح كه خداى متعال آن را بپذيرد ، از هر آنچه به خاندان داوود داده شده ، بهتر است» . و در حديثى ديگر آمده است [كه گفت] : «زيرا ثواب تسبيح ، باقى مى ماند و مُلك سليمان از ميان مى رود» .

٧٣٨.امام صادق عليه السلام : از جمله اندرزهاى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به عيسى بن مريم عليهماالسلاماين بود كه : «... اى عيسى! بيدار باش و از رحمت من ، نوميد مشو ، و همراه با تسبيحگويان ، مرا تسبيح گوى و با سخنان پاك ، تقديسم كن» .