٢٦٠.الدرّ المنثور ـ به نقل از جابر ـ: مردى با صداى بلند ، ذكر مى گفت كه مردى گفت : كاش صدايش را پايين بياورد! پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «رهايش كن . او نالنده [١] است» .

٢٦١.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عُقبة بن عامر ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله در باره مردى كه او را «ذو البِجادين» مى گويند ، فرمود : «او نالنده است» ، بِدان سبب كه او مردى بود كه با خواندن قرآن ، بسيار ياد خداوند عز و جل مى نمود و با صداى بلند ، دعا مى كرد .

٢٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از صفات مؤمن ، آن است كه انديشه اى پويا دارد و با صداى بلند ، ذكر مى گويد .

٢٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به داوود عليه السلام وحى فرمود كه : «به ستمكاران بگو كه از من ياد نكنند ؛ زيرا هر كه مرا ياد كند ، من نيز او را ياد مى كنم ، و ياد كردن من از ستمكاران ، اين است كه لعنتشان مى كنم» .

٢٦٤.امام على عليه السلام : خوشا آن كه عبادت و دعا را براى خدا خالص گردانَد و دلش را به آنچه چشمانش مى بيند ، مشغول نسازد و به خاطر آنچه گوش هايش مى شنود ، ياد خدا را به فراموشى نسپارد و به خاطر آنچه به ديگران داده شده است ، سينه اش را اندوهگين نكند!

[١] واژه «أوّاه» در عربى ، به معناى : آوخ گوى ، لابه كننده به درگاه خدا ، و بسيار دعاكننده است .