١٩٦.الكافى ـ به نقل از علاء بن كامل ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمايد : «در هنگام شب ، «پروردگارت را در دل خويش ، با زارى و ترس و بى صداى بلند ، ياد كن» [و بگو] : «معبودى جز خداى يگانه و بى انباز نيست . پادشاهى و ستايش ، از آنِ اوست . زنده مى كند و مى ميرانَد ، و مى ميرانَد و زنده مى كند ، و او بر هر چيزى تواناست» . من گفتم : خير ، در دست اوست . [١] فرمود : «البتّه كه خير ، در دست اوست ؛ امّا چنان كه به تو گفتم ، بگو . ده بار [اين جملات را بگو] و نيز هنگام طلوع و غروب خورشيد ، ده بار [بگو] : به خداى شنواى دانا پناه مى برم » .

١٩٧.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر خدا فرمود : «اى ابو ذر! خدا را با ياد خامل ، ياد كن» . گفتم : ياد خامل چيست؟ فرمود : «ياد كردن نهانى» .

١٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترين ياد كردن [از خدا] ، ياد كردن نهانى است .

١٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ياد كردن نهانى [از خدا] كه [حتّى] فرشتگان نگهبان [انسان] ، آن را نشنوند ، هفتاد بار بهتر از آن ياد كردنى است كه فرشتگان نگهبان بشنوند .

٢٠٠.مُسنَد أبى يَعلى ـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا ، ياد كردن نهانى را كه [حتّى] فرشتگان نگهبان آن را نمى شنوند ، هفتاد بار [بر ياد كردن آشكار از خدا] برترى مى داد و مى فرمود : «چون روز قيامت شود و خداوند ، خلايق را براى حسابرسى گرد آورد و فرشتگان نگهبان ، آنچه را حفظ كرده اند و نوشته اند ، بياورند ، خداوند به ايشان مى فرمايد : ببينيد آيا چيزى از [اعمال] او باقى مانده است؟ . آنان مى گويند : اى پروردگار ما ! هر آنچه از او داشته ايم و حفظ كرده ايم ، شمارش كرده و نوشته ايم . پس خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به او مى گويد : تو در نزد من ، اندوخته اى دارى كه خودت از آن ، بى خبرى و براى آن ، پاداشت مى دهم ، و آن ، ياد كردن نهانى است » .

[١] يعنى : اين جمله را بر سخن امام عليه السلام افزودم .