نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥

گرفته است و اين ، بدان معناست كه ياد خدا در اين موارد ، ضرورت بيشترى دارد و آثار و بركات آن براى زندگىِ فردى و اجتماعى انسان ، بيشتر است . اين موارد عبارت اند از : ١ . بامدادان و شامگاهان ، ٢ . از اوّل تا سيزدهم ماه ذى حجّه ، ٣ . ماه رمضان ، ٤ . روز جمعه ، ٥ . هنگام جنگ ، ٦ . هنگام آهنگ كارى كردن ، داورى و قسمت كردن ، ٧ . هنگام رعد و برق ، ٨ . هنگام غافل بودن مردم ، ٩ . در تنهايى، ١٠. هنگام گفتن، ١١. هنگام خوردن، ١٢. هنگام خواب، ١٣ . دل شب ، ١٤ . هنگام برخاستن ، ١٥ . در مسجد ، ١٦ . در مكّه ، ١٧ . در خانه ، ١٨ . در بازار ، ١٩ . در سفر ، ٢٠ . هنگام گذر از كوه يا دشت، ٢١ . با هر ياد كننده خدا . {-١-}

آثار و بركات ذكر گفتن انفرادى و اجتماعى

ياد خدا ، آثار و بركات فراوانى براى زندگى فردى و اجتماعى ، مادّى و معنوى ، و دنيوى و اُخروىِ انسان دارد . در فصل نهم از اين بخش ، ٣٤ اثر برجسته ياد خدا مطرح شده كه شمارى از آنها آثار ذكر انفرادى و شمارى ديگر بركات ذكر جمعى است . [٢] به دليل اهمّيت اين موضوع ، در پايان اين بخش ، آثار و بركات ياد خدا و همچنين زيان هاى فراموشىِ او ، ضمن تحليلى به طور مستقل مورد بررسى قرار خواهند گرفت . [٣]