نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٧
٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نشانه دوست داشتن خدا ، دوست داشتن ياد خداست ، و نشانه بيزارى از خدا ، بيزارى از ياد خداست .
٨٦.امام على عليه السلام : ياد كننده خداى سبحان ، همنشين اوست .
٨٧.امام على عليه السلام : ياد خدا ، خوراك جان ها ، و همنشينى با محبوب است .
٨٨.عدّة الداعى ـ از معصومان عليهم السلام ـ: در بهشت ، دشت هايى است كه هر گاه ياد كننده [ى خدا] شروع به ذكر گفتن كند ، فرشتگان ، شروع به كاشتن درخت مى كنند . گاه فرشته اى دست از كار مى كشد . به او گفته مى شود : چرا دست از كار كشيدى؟ مى گويد : دوستم باز ايستاد (يعنى از گفتن ذكر خدا) .
٨٩.إحياء علوم الدين : در خبرهاى داوود عليه السلام آمده است : خداى متعال فرمود : «اى داوود! به اهل زمينم برسان كه من ، دوستدار كسى هستم كه دوستم بدارد ، و همنشين كسى هستم كه با من همنشينى كند ، و مونس كسى هستم كه با ياد من ، انس گيرد ، و يار كسى هستم كه يار من باشد ، و برگزيننده كسى هستم كه مرا برگزيند ، و فرمان بُردار كسى هستم كه از من فرمان بَرَد» .
٩٠.شُعب الإيمان ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: گفته شد : اى پيامبر خدا ! كدام يك از مردمان ، درجه اش بالاتر است ؟ فرمود : «يادكنندگان خدا» .