٣٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند سبحان مى فرمايد : «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» با نعمتْ بخشيدنم به شما . و مرا از طريق فرمانبرى و بندگى ، ياد كنيد تا من نيز از طريق نعمت ها و نيكى و مهربانى و خشنودى [خويش] ، شما را ياد كنم .

٣٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل مى فرمايد : «هر گاه بنده ام مرا در خلوت ياد كند ، من او را در خلوت ياد مى كنم ، و اگر در ميان جمع ياد كند ، من او را در ميان جمعى بهتر از آن جمع كه او مرا ياد كرده است ، ياد مى كنم» .

٣٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال مى فرمايد : «من آن گونه ام كه بنده ام نسبت به من گمان مى برد ، و هر گاه مرا ياد كند ، من با او هستم . پس اگر در درونش مرا ياد كند ، من نيز در درونم او را ياد كنم ، و اگر در ميان جمعى مرا ياد كند ، من او را در ميان جمعى بهتر از آنان ، يادش مى كنم» .

٣٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال مى فرمايد : «هر گاه بنده ام در تنهايى اش مرا ياد كند ، من در ميان جمعى از فرشتگانم يادش مى كنم ، و هر گاه در ميان جمعى يادم كند ، من در ميان جمع بَرين (رَفيق اعلى)، [١] يادَش مى كنم» .

٣٥٨.المحاسن ـ به نقل از بشير دهّان ـامام صادق عليه السلام فرمود: «خداى متعال مى فرمايد : اى پسر آدم! مرا در درونت ياد كن ، تو را در درونم ياد كنم . اى پسر آدم! مرا در خلوت ياد كن ، تو را در خلوت ، ياد مى كنم . اى پسر آدم! مرا در ميان جمع ياد كن ، من تو را در ميان جمعى بهتر از جمع تو ، ياد مى كنم » . [سپس] فرمود : «هيچ بنده اى نيست كه در ميان جمعى از مردم خدا را ياد كند ، مگر آن كه خداوند در ميان جمعى از فرشتگان ، از او ياد مى كند» .

[١] مقصود ، پيامبران يا پيامبران و صدّيقان و شهيدان يا فرشتگان مقرّب اند . م .