نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥١
٥٠.كنز العمّال ـ به نقل از مُعاذ ـ: آخرين سخنى كه با آن از پيامبر خدا جدا شدم ، اين بود كه گفتم : اى پيامبر خدا ! كدام عمل ، بهتر و نزد خداوند ، مقرّب تر است ؟ فرمود : «اين كه صبح و شام ، زبانت از ياد خداوند عز و جل تَر و تازه باشد» .
٥١.الزهد ، ابن مبارك ـ به نقل از عبد اللّه بن بُسر ـ: مردى گفت : اى پيامبر خدا ! كدام عمل ، برتر است؟ فرمود : «اين كه زبانت ، پيوسته از ياد خدا تَر و تازه باشد» .
٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شبى كه مرا به معراج بردند ، به مردى برخوردم كه در نور عرش ، گُم بود . گفتم : اين كيست ؟ فرشته است؟ گفته شد : «نه» . گفتم : پيامبر است؟ گفته شد : «نه» . گفتم : او كيست؟ گفتند : «اين ، مردى است كه در دنيا زبانش از ياد خدا تَر و تازه ، و دلش آويخته به مسجدها بود و هرگز براى پدر و مادرش ناسزا نخريد» . [١]
٥٣.صحيح ابن حِبّان ـ به نقل از مُعاذ بن جبل ـ: از پيامبر خدا پرسيدم : كدامين اعمال نزد خدا محبوب تر است ؟ فرمود : «اين كه تا دَم مرگ ، زبانت از ياد خدا تَر و تازه باشد» .
[١] يعنى به پدر و مادر ديگران ، ناسزا نگفت تا آنها نيز ، متقابلاً ، به پدر و مادر او ناسزا بگويند يا به اين معناست كه با اعمال ناشايست خود ، موجب نفرين فرستادن مردم به پدر و مادرش نشد .