٧٢٣.امام على عليه السلام ـ در يكى از خطبه هايش ـ: خداوند ، فرجام را براى پرهيزگارى قرار داده است و بهشت را براى پرهيزگاران . نيايش آنان در بهشت ، بهترين نيايش است : «پاكى تو ، اى خداوند!» . نيايششان به درگاه سَروَرشان براى آنچه به ايشان داده نيز اين است : «و واپسين نيايش آنان ، اين است : ستايش ، خداى را كه پروردگار جهانيان است» .

٧٢٤.امام باقر عليه السلام : براى مؤمن از باغ هاى بهشت ، هر آنچه دوست بدارد و دلش بخواهد ، خواهد بود و از آنها هر گونه كه بخواهد ، بهره مند خواهد شد . هر گاه مؤمن ، چيزى را اراده كند يا دلش بخواهد ، سخنش در آن جا ، در وقت خواستن آن چيز ، اين است كه بگويد : «پاكى تو ، اى خداوند!» ، و چون اين جمله را بگويد ، خدمتكاران ، آنچه را كه هوس كرده است ، برايش مى آورند ، بدون اين كه آن چيز را از آنان طلبيده يا دستورش را داده باشد . خداوند عز و جل مى فرمايد : «نيايش آنان در آن جا پاكى تو ، اى خداوند! است و درودشان در آن جا سلام است» ؛ يعنى [درود ]خدمتكاران . مى فرمايد : «و واپسين نيايش آنان ، اين است : ستايش ، خداى را كه پروردگار جهانيان است» .

٧٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهشتيان ، ... همان گونه كه نَفَس كشيدن به آنان الهام مى شود ، «سبحان اللّه » و «الحمد للّه » به ايشان الهام مى شود .

٢ / ٦

لذّت بردن بهشتيان از تسبيح زيوَرهايشان

٧٢٦.امام صادق عليه السلام : مؤمن در بهشت ، از زيور تسبيح ، برخوردار است . در بند بندِ مؤمن در بهشت ، سه دستبند زرّين و سيمين و مرواريد است .