٧١٠.امام على عليه السلام ـ پس از بيان معناى ركوع ـ: معناى جمله «پاكا پروردگار بزرگ من ، و ستايشْ ، او را!» ، اين است : «پاكا خدا!» ، وارسته دانستن خداست . «پروردگار من» ، يعنى : آفريدگار من . «بزرگ» ، يعنى : ذاتا بزرگ است و به خُردى وصف نمى شود ، و پادشاهى و سلطنتش نيز باعظمت است ، و بزرگ تر از آن است كه به وصف در آيد . خدا ، برتر است .

٧١١.امام على عليه السلام ـ پس از بيان معناى سجود ـ: معناى جمله «پاكا پروردگار برتر من!» ، اين است : «پاكا» ، وارسته دانستن خداست . «پروردگار من» ، يعنى آفريدگار من . «برتر» ، يعنى در آسمان هايش بلندمرتبه و رفيع است و همه بندگان ، فرودست او و مقهور عزّت اويند ، و تدبير [عالم] از جانب اوست ، و همه صعودها به سوى اوست .

٧١٢.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ پرسش هشام بن حكم از معناى «پاكا خدا!» ـ: وارسته دانستن خداست . نمى بينى كه آدمى هر گاه از چيزى شگفت زده مى شود ، مى گويد : «سبحان اللّه !» ؟!

٧١٣.التوحيد ـ به نقل از يزيد بن اَصَم ـ: مردى از عمر بن خطّاب سؤال كرد و گفت : اى امير مؤمنان ! معناى «پاكا خدا (سبحان اللّه )» چيست؟ عمر گفت : در اين باغ ، مردى است كه هر گاه از او سؤالى شود ، پاسخ مى دهد ، و هر گاه سكوت شود ، او خود آغاز به پاسخگويى مى كند . مرد ، وارد باغ شد . ديد [كه آن مرد ،] على بن ابى طالب عليه السلام است . گفت : اى ابو الحسن ! معناى «پاكا خدا!» چيست؟ فرمود : «بزرگداشت عظمت خداوند عز و جل است ، و وارسته دانستن او از آنچه هر مشركى در باره اش بگويد . پس ، هر گاه بنده اين جمله را بگويد ، هر فرشته اى بر او درود مى فرستد» .