نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١٩
ه ـ بلند گفتن «بسم اللّه » از نشانه هاى ايمان است
٦٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حديثى كه در آن فرمود : خداوند عز و جل چون اب: [ابراهيم عليه السلام ] گفت : معبودا و سرورا ! پيرامون ايشان ، نورهايى مى بينم كه شمارِ آنها را كسى جز تو نمى داند . خداوند فرمود : «اى ابراهيم ! آنها پيروان و دوستداران ايشان اند» . ابراهيم عليه السلام گفت : معبودا و سرورا ! پيروان و دوستداران ايشان ، به چه شناخته مى شوند ؟ فرمود : «اى ابراهيم ! به پنجاه و يك [ركعت] نماز ، [١] و بلند گفتن بسم اللّه الرحمن الرحيم و قنوت خواندن پيش از ركوع ، و گزاردن سجده شكر [در پايان نماز] ، و انگشترى را در دست راست كردن» .
٦٩٥.امام صادق عليه السلام : چون روز رستاخيز شود ، مردمانى سوار بر ماده شترانى نَژاده از نور مى آيند و بانگ برمى دارند كه : ستايش ، خداى را كه به وعده اش با ما وفا كرد و زمينش را به ما ميراث داد تا در هر جاى از بهشت كه بخواهيم ، ساكن شويم . پس خلايق مى گويند : «اينان ، گروه پيامبران اند» ؛ امّا از جانب خداوند عز و جل بانگ مى آيد كه : «اينان ، پيروان على بن ابى طالب اند . اينان ، بندگان برگزيده من و آفريدگانِ منتخب من هستند» . خلايق مى گويند : اى معبود ما و اى سرور ما ! از چه سبب به اين مقام رسيده اند ؟ از جانب خداوند ، ندا مى آيد كه : «از براى كردن انگشترى در دست راست ، گزاردن پنجاه و يك ركعت نماز ، غذا دادن به مستمندان ، نهادن پيشانى بر خاك [در سجده] ، و بلند گفتن بسم اللّه الرحمن الرحيم » .
[١] هفده ركعت واجب و سى و چهار ركعت نافله .