نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٩
٢٤.امام على عليه السلام ـ از دعاى ايشان پس از نماز عشا ـ: بار خدايا ! مرا از آنانى قرار ده كه فراوان ياد تو مى كنند و پياپى ، سپاسِ تو مى گويند و پيوسته به عبادت تو مى پردازند .
٢٥.امام على عليه السلام ـ در توصيف مؤمن ـ: دلش خاشع است ، پروردگارش را ياد مى كند ... كارش استوار است و بسيار ذكر مى گويد .
٢٦.امام على عليه السلام : مؤمن ... باوقار و همواره به ياد خداست .
٢٧.امام على عليه السلام ـ از اندرزهايى كه به يارانش مى داد ـ: شما را به ترس از خدا در نهان و آشكار ، سفارش مى كنم ... و بايد نگاه كردنتان ، عبرت آموز باشد و سكوتتان ، توأم با انديشيدن و سخنتان ، ياد خدا باشد .
٢٨.امام على عليه السلام ـ در بيان صفات پيروان اهل بيت عليهم السلام ـ: شناخته نمى شوند ... مگر با فروتنى و خاكسارى و امانتدارى و بسيار ياد خدا بودن .
٢٩.امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام : ذكر «لا إله إلّا اللّه » و«اللّه أكبر» را بسيار بگوييد ؛ زيرا هيچ چيز نزد خداوند عز و جل محبوب تر از گفتن «لا إله إلّا اللّه » و «اللّه أكبر» نيست .