٦٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس هنگام سوار شدن بر مركب ، بگويد : «به نام خدا . هيچ توش و توانى نيست ، مگر به مدد خدا . «خدا را سپاس كه ما را به اين [مسير] ، ره نمون شد ، و اگر خدا ما را راه نمايى نمى كرد ، ما خود ، هدايت نمى يافتيم . در حقيقت ، فرستادگانِ پروردگار ما حق را آوردند . و به آنان ندا داده مى شود كه اين، همان بهشتى است كه آن را به [پاداشِ] آنچه انجام مى داديد ، ميراث يافته ايد» و «منزّه است خدايى كه اين را رامِ ما ساخت و ما بر آن ، توانا نبوديم» » ، خودش و چارپايش ، تا زمانى كه پياده شود ، محفوظ خواهند بود .

٦٣٠.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از على بن ربيعه اسدى ـ: امام على عليه السلام بر مركب نشست . چون پايش را در ركاب نهاد ، گفت : «به نام خدا» و چون روى مركب قرار گرفت ، گفت : «سپاس ، خداى را كه گرامى مان بداشت و در خشكى و آب ، ما را حمل كرد و از خوراكى هاى پاكيزه روزى مان داد و ما را بر بسيارى از آفريدگانش بسى برترى داد . «منزّه است خدايى كه اين [مَركَب] را رام ما ساخت و ما بر آن توانا نبوديم» » .

٦٣١.الأمان ـ به نقل از صفوان جمّال ـ: هنگامى كه امام صادق عليه السلام بر شتر نشست ، گفت : «به نام خدا . هيچ توش و توانى نيست ، جز به مدد خدا . «منزّه است خدايى كه اين را رامِ ما كرد و ما بر آن توانا نبوديم ، و ما به سوى پروردگار خود ، باز مى گرديم» » .