٥٨٨.امام صادق عليه السلام : على بن حسين ـ درودهاى خدا بر آن دو ـ هر گاه صبح خود را آغاز مى كرد ، مى فرمود : «امروزِ خود را ، پيش از فراموش كردنم و شتاب ورزيدنم ، با نام خدا و به خواست خدا آغاز مى كنم» . پس هر گاه بنده چنين كند ، او را از آنچه در آن روز فراموش كند ، بسنده باشد . [١]

٥٨٩.امام صادق عليه السلام : هر كس هنگام صبح بگويد : «امروزِ خود را پيش از فراموشى و شتابكارى ام ، به نام خدا آغاز مى كنم» ، همين ذكر ، او را براى آنچه [از ذكر بسم اللّه ] در هنگام خوردن يا نوشيدن فراموش كند ، كفايت مى نمايد .

٥٩٠.امام صادق عليه السلام : گفتن ذكرِ «به نام خدا و به يارى خدا» را در هر بامداد و شامگاه ، ترك مكن ؛ زيرا اين ذكر ، هرگونه بدى و گزندى را مى گرداند .

٣ / ٣

هنگام خارج شدن از منزل ، يا وارد شدن به آن

٥٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه شخص در هنگام خارج شدن از خانه اش بگويد : «به نام خدا» ، فرشتگان به او مى گويند : به سلامت ! هر گاه بگويد : «هيچ نيرو و توانى نيست ، مگر به مدد خداوند» ، فرشتگان به او مى گويند : خدا يارَت باد ! و هر گاه بگويد : «به خدا توكّل كردم» ، فرشتگان مى گويند : خدا نگهدارت باد !

٥٩٢.امام باقر عليه السلام : هر كس در هنگام بيرون رفتن از منزلش بگويد : «به نام خدا . خدا مرا بس است . به خدا توكّل مى كنم . بار خدايا! در همه كارهايم ، از تو خير و خوبى درخواست مى كنم ، و از خوارى در دنيا و عذاب آخرت ، به تو پناه مى آورم» ، خداوند غم ها و نگرانى هاى دنيا و آخرت او را بر طرف مى سازد .

[١] يعنى : پيش از آن كه دچار فراموشى شود و بدون بردنِ نام خدا به كار ديگرى بشتابد ، در همان آغاز صبح ، بگويد : «با نام خدا و به خواست خدا» . پس هر گاه اين جمله را بگويد ، چنانچه در طول روز يادش برود قبل از كارى «بسم اللّه » بگويد ، همان كه در آغاز روز گفته است ، برايش كفايت مى كند و جاى گزين مواردى خواهد شد كه فراموش كند .