٥٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه «الحمد للّه » را [در نماز] مى خوانيد ، «بسم اللّه الرحمن الرحيم» را هم بخوانيد . سوره حمد ، اُمّ القرآن و اُمّ الكتاب [١] و سَبعِ مَثانى [٢] است ، و «بسم اللّه الرحمن الرحيم» ، يكى از آن هفت تاست .

٥٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سوره حمد ، هفت آيه دارد ، يكى از آنها «بسم اللّه الرحمن الرحيم» است . اين سوره ، سبع مثانى ، قرآن عظيم ، امّ القرآن و فاتحة الكتاب [٣] است .

٥٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس «بسم اللّه الرحمن الرحيم» را ترك گويد ، آيه اى از كتاب خدا را ترك گفته است .

٥٧١.سنن الدارقطنى ـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه نماز جماعت را براى مردم مى خواند ، قرائت نماز را با «بسم اللّه الرحمن الرحيم» آغاز مى كرد .

٥٧٢.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: پيامبر خدا در نماز «بسم اللّه الرحمن الرحيم» را خواند و آن را يك آيه شمرد ، «الحمد للّه رب العالمين» را آيه دوم ، «الرحمن الرحيم» را آيه سوم ، «مالك يوم الدين» را آيه چهارم ، و «ايّاك نعبد وايّاك نستعين» كه گفت ، پنج انگشتش را جمع كرد .

٥٧٣.الدرّ المنثور ـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: پيامبر خدا خواند : « «به نام خداوند بخشنده مهربان . ستايش ، خداى را كه پروردگار جهانيان است . بخشنده مهربان است . صاحب روز جزاست . تنها تو را مى پرستيم و تنها از تو يارى مى خواهيم . ما را به راه راست . راه نمايى كن ؛ راه آنان كه به ايشان نعمت دادى ، نه آنان كه مورد خشم قرار گرفته اند و نه گم راهان» » ، و فرمود : «اين ، شد هفت آيه ، اى امّ سلمه!» .

[١] اُمُّ الكتاب ، يعنى : اُمُّ القرآن ؛ مادرِ قرآن ؛ اصل قرآن .[٢] سَبعِ مَثانى ، يعنى : هفت بند ؛ هفت آيه ؛ هفت ثَنا .[٣] فاتحة الكتاب ، يعنى : سَرآغاز قرآن .