نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٣
٣٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ياد كننده خدا در تنهايى ، همانند كسى است كه به تنهايى بر صف كافران ، حمله ور شود .
٣٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هفت نفرند كه خداوند ، آنان را در آن روزى كه سايه اى جز سايه او نيست ، در سايه خويش در مى آورد : ... و مردى كه در تنهايى ، خدا را ياد كند و ديدگانش اشكبار شود .
٣٠٨.امام على عليه السلام : تنهايى را با ياد خدا پُر كن و نعمت ها را با سپاس گزارى همراه ساز .
٣٠٩.امام على عليه السلام : در جمع ، باوقار باش و در تنهايى ، ذكرگو .
٣١٠.امام باقر عليه السلام : با ذكر گفتن بسيار در تنهايى هايت ، رقّت قلب بجوى .
٣١١.امام صادق عليه السلام : شيعيان ما ، آنان اند كه هر گاه خلوت كنند ، خدا را فراوان ياد مى كنند .
٣١٢.امام باقر عليه السلام : در تورات نوشته شده است كه از جمله سخنانى كه خداى متعال در مناجات با موسى گفت ، اين بود كه به او فرمود : «اى موسى! ... در تنهايى ات و در هنگام شادى لذّت هايت ، مرا ياد كن تا من نيز در گاهِ غفلت هايت به ياد تو باشم» .