نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣١
٢٠٥.امام على عليه السلام : بايد بيشترين گفتار شما ، ياد خداوند عز و جل باشد .
٢٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آيا بخيل ترين و تنبل ترين و دزدترينِ مردم را به شما نشناسانم؟ ... تنبل ترينِ مردم ، آن بنده تن درست و بيكارى است كه با لب و زبان ، ذكر خدا نگويد .
٢٠٧.امام صادق عليه السلام : از جمله اندرزهاى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به عيسى بن مريم عليه السلام اين بود كه : « ... اى عيسى! ياد مرا با زبانت ، زنده بدار و محبّتم را در دلت بدار ... . اى عيسى! در نماز ، بر حال خويشتن ، گريه كن و به سوى جايگاه هاى نماز ، گام بردار و لذّت زبان گشودنت به ياد مرا به من بشنوان ؛ چرا كه من با تو نيكى كرده ام» .
٢٠٨.امام على عليه السلام ـ از دعاى ايشان معروف به «دعاى كميل» ـ: زبانم را پيوسته به ياد خودت ، گويا كن و دلم را اسير محبّتت گردان .
٢٠٩.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـ: زبانم را به ستايش و سپاس و ياد و ثناگويى شايسته ات ، گويا كن .