١٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در اندرز به ابن مسعود ـ: هيچ چيز را بر ياد خدا ترجيح مده ؛ چرا كه خداوند مى فرمايد : «و قطعا ياد خدا بالاتر است» و مى فرمايد : «پس يادم كنيد تا يادتان كنم ، و سپاسم گوييد و ناسپاسى ام مكنيد» .

١٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ياد كردن از خداوند در بام و شام ، از شكستن شمشيرها [١] در راه خدا بهتر است . [٢]

١٥٣.كنز العمّال ـ به نقل از مُعاذ ـ: پيامبر خدا فرمود : «در هر حالى ، خداوند عز و جلرا بسيار ياد كنيد ؛ زيرا هيچ عملى نزد خداوند متعال ، محبوب تر و در رهانيدن بنده از هر بدى اى در دنيا و آخرت ، كارگرتر از ياد خدا نيست» . گفته شد : حتّى جنگيدن در راه خدا ؟ فرمود : «اگر به خاطر ياد خدا نبود ، به جنگ در راه خدا دستور داده نمى شد و اگر همه مردم به ياد خداوند متعال ـ كه بِدان فرمان داده شده اند ـ مى بودند ، خداوندْ جنگيدن را بر بندگانش واجب نمى ساخت . ياد خداوند متعال ، مانع شما از جنگ در راه او نمى شود ؛ بلكه كمك شما در اين راه است ...» . گفتند : اى پيامبر خدا ! ياد خدا [به تنهايى كافى نيست و] ما را از جهاد ، بى نياز نمى كند! فرمود : «جهاد هم شما را از ياد خدا بى نياز نمى كند و جهاد ، جز با ياد خدا ، ارزشى ندارد . جهاد ، در واقع ، شاخه اى از شاخه هاى ياد خداست . خوشا به حال كسى كه در جهاد ، بسيار ياد خدا كند! هر كلمه اى [از ذكر خدا] برابر با هفتاد هزار كار نيك است و هر كار نيك ، ده برابر به شمار مى آيد [و ده پاداش دارد] ، و پاداش خداوند ، چندان فراوان است كه جز خود او ، كسى از عهده شمارش آن بر نمى آيد» .

[١] يعنى : آن قدر شمشير بزنى كه شمشير ، در هم شكسته شود .[٢] شيخ صدوق قدس سره مى گويد : منظور ، اين است كه هر كس خداوند عز و جل را در بامدادان ، ياد كند و عمل بد شبش را به ياد آورد و از خداوند ، آمرزش بخواهد و توبه نمايد و آن گاه در پى روزىِ تقديرشده خدا برود ، گناهانش فرو مى ريزند و آمرزيده مى شود ، و هر گاه شامگاهان ، خدا را به ياد آورد و در باره وضعيتى كه در روز از زياده روى و تباه كردن فرمان پروردگارش داشته ، به خود آيد و خداى عز و جل را به ياد آورد و از آن خداى والا ، آمرزش بخواهد و به درگاه او بنالد ، به خانواده اش باز مى گردد ، در حالى كه گناهان آن روزش آمرزيده شده اند . شهادت هم ، وقتى از سوى شخص توبه كننده به پيشگاه خداوند و آمرزش خواه از نافرمانى خداوند عز و جل باشد ، ستوده است .