حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٥
حديث
٤٩٧٥.سنن ابن ماجة ـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو ـ: روزى پيامبر خدا ، از يكى از اتاق هاى خود بيرون آمد و وارد مسجد شد . در مسجد ، دو حلقه جمعيت ديد : يك دسته قرآن مى خواندند و به مناجات با خدا مشغول بودند و حلقه دوم ، مشغول آموختن و آموزش دادن بودند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «همگى ، كار خوبى انجام مى دهيد. اين دسته ، مشغول تلاوت قرآن و مناجات با خدايند . اگر خداوند بخواهد ، به آنان مى بخشد يا دريغ مى كند، و اين دسته ، مى آموزند و آموزش مى دهند و به راستى ، من ، معلّم برانگيخته شدم». آن گاه با آنان (حلقه دوم) نشست .
٣ / ١٢
مبارزه با بدعت ها
٤٩٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : وقتى بدعت ها در ميان امّتم آشكار گردد ، عالِم بايد علمش را آشكار سازد . هر كس چنين نكند ، لعنت خدا بر او باد!
٤٩٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هنگامى كه بدعت ها پديدار شوند و آخرِ اين امّت ، اوّلِ آن را لعنت كند ، هر كس علمى داشته باشد ، بايد آن را منتشر سازد. همانا پنهان كننده دانش در چنين روزى ، همچون پنهان كننده آن چيزى است كه خداوند بر محمّد ، نازل كرده است .
٤٩٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در هر بدعتى كه در صدد نيرنگ به اسلام و مسلمانان باشد ، خداوند ، كسى را دارد كه از اسلام دفاع كند و نشانه هاى آن را باز گويد . پس با دفاع از ضعيفان ، اين مجالس را غنيمت بشماريد و بر خدا توكّل كنيد كه خداوند ، براى اعتماد به او بسنده است.
٤٩٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در هر پشتى از امّتم، عادلى از اهل بيتم هست كه تحريف غلو كنندگان، دين تراشىِ باطل كيشان و تأويل نادانان را از اين دين ، دور سازد.