پنجمين ركن موفّقيت مبلّغ ، شيوه تبليغ است. تبليغ يك هنر بزرگ است و مبلّغ كامل، يك هنرمند بزرگ. مبلّغ بايد علاوه بر توجه به عوامل چهارگانه اى كه شرح آنها گذشت، از هنر تبليغ نيز برخوردار باشد ، وگرنه شايسته اين عنوان نيست. هنر تبليغ، به كار گرفتن شيوه هاى مؤثّر و اجتناب از شيوه هاى نادرست در انتقال پيام هاى تبليغى است كه در فصل ششم و هفتم اين باب، مورد توجه قرار گرفته است.

مهم ترين نكته تبليغى

در پايان بايد گفت : مهم ترين نكته اى كه مبلّغان بايد مورد توجه قرار دهند، اين است كه كارآيى «سخن» در انتقال پيام هاى الهى، در مقابل كارآيى «عمل» ، ناچيز است. سخن، قدرت سحرآميز دارد؛ اما عملْ اعجاز مى كند و از اين رو ، پيشوايان دينى ما بيش از تبليغ با سخن، تأكيد بر تبليغ با عمل دارند . [١] در فصل هشتم اين باب، نمونه هايى از آثار اعجاز آميز عمل، در گرايش مردم به اسلام و ارزش هاى اسلامى ارائه شده است .

[١] . ر . ك تبليغ در قرآن و حديث : فصل هشتم : آثار تبليغ عملى .