٤٩٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به همرازش موسى به عمران عليه السلام وحى كرد : «اى موسى! مرا دوست بدار و مرا نزد بندگانم محبوب گردان». [موسى] گفت : پروردگارا! من تو را دوست دارم ؛ امّا چگونه تو را نزد بندگانت محبوب گردانم؟ [خداوند] فرمود : «نعمت ها و آزمايش هايم را به يادشان آور ؛ زيرا آنان به ياد نمى آورند ، كه از من ، جز خوبى نمى شناسند» .

٤٩٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : داوود عليه السلام در گفتگويش با پروردگار عز و جل گفت : پروردگارا! كدام يك از بندگانت نزدت محبوب تر است كه به خاطر دوستىِ تو ، او را دوست بدارم؟ [خداوند] فرمود : «اى داوود! محبوب ترين بندگان نزد من ، پاكْ دلِ پيراسته دست است كه به كسى بدى نمى رسانَد ، دنبال سخن چينى نمى رود، كوه ها از جا كَنْده مى شوند و او از جا كَنْده نمى شود ، و دوستدار من و آن كسى است كه مرا دوست مى دارد، و مرا نزد بندگانم محبوب مى گردانَد» . [داوود عليه السلام ] گفت : پروردگارا! تو نيك مى دانى كه من ، تو را دوست دارم و دوستدار كسى هستم كه تو را دوست بدارد؛ امّا چگونه تو را نزد بندگانت محبوب سازم؟ [خداوند] فرمود : «نشانه ها، آزمايش ها و نعمت هايم را به يادشان آور» .

٤٩٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به داوود عليه السلام فرمود : «مرا دوست بدار و مرا نزد آفريده هايم محبوب گردان» . داوود عليه السلام گفت : پروردگارا! من تو را دوست دارم ؛ امّا چگونه تو را نزد مردم ، محبوب گردانم؟ [خداوند] فرمود : «مرحمت هايم را به يادشان آور ، كه اگر آنها را به يادشان آورى ، مرا دوست خواهند داشت» .

٤٩٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدا را نزد بندگانش محبوب گردانيد تا خداوند ، شما را دوست داشته باشد.