٥١٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابو ذر غفارى ـ: اى ابو ذر! آن كه گفتارش با كردارش هماهنگ باشد ، كسى است كه به بهره اش رسيده است ؛ امّا آن كه سخنش با كردارش ناهمگون است ، كسى است كه خويشتن را توبيخ مى كند.

٥١٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مردم را به گفتار يا كردارى فرا خوانَد، امّا خود بدان عمل نكند، پيوسته ، مشمول خشم خدا خواهد بود تا آن كه از آن باز ايستد ، يا آن كه بدانچه مى گويد يا به سوى آن فرا مى خواند ، عمل نمايد.

٥١٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پس از من ، پيشوايانى خواهند بود كه روى منبرهايشان به حكمتْ موعظه مى كنند ؛ امّا چون از منبر فرود آيند ، حكمت از آنان بركَنده مى شود . دل ها و تن هاى آنان ، از مُردار ، بدتر است .

ب ـ خطر مبلّغى كه بدانچه مى گويد ، عمل نمى كند

٥١٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من بر امّتم از مؤمن يا مشرك نمى ترسم ؛ زيرا خداوند ، به خاطر ايمان ، مؤمن را باز مى دارد و به خاطر شرك، مشرك را ريشه كن مى كند ؛ امّا بر شما از كسى بيم دارم كه منافقْ دل و زبان آور است . آنچه را معروف مى دانيد ، مى گويد ؛ امّا بدانچه منكر مى شماريد ، عمل مى كند .