حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧
٤٩١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ زمانى كه دسته اى را گسيل مى داشت [به آنان] مى ف: با مردم ، اُلفت بگيريد و به آنان فرصت دهيد و تا آنان را [به اسلام] فرا نخوانده ايد ، بر آنان هجوم نياوريد كه بر روى زمين ، هيچ خانواده روستانشين يا چادرنشينى نيست ، مگر آن كه اگر آنان را مسلمان پيش من آوريد، برايم دوست داشتنى تر از آن است كه مردانشان را بكُشيد و زنانشان را نزد من آوريد .
١ / ٣
يارى كردن دين با زبان
قرآن
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! اگر خدا را يارى كنيد ، يارى تان مى كند و گام هايتان را استوار مى دارد» .
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! ياران خدا باشيد، همان گونه كه عيسى بن مريم به حواريان گفت: «ياران من در راه خدا چه كسانى اند؟» . حواريان گفتند: ما يارانِ خداييم . پس طايفه اى از بنى اسرائيل ، ايمان آوردند و طايفه اى كفر ورزيدند، و كسانى را كه گرويده بودند، بر دشمنانشان يارى كرديم تا چيره شدند» .
حديث
٤٩١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، هيچ پيامبرى را پيش از من در ميان امّتى برنينگيخت ، مگر آن كه از ميان امّتش حواريان و يارانى داشت كه به سنّت او عمل مى كردند و به فرمان او اقتدا مى كردند ؛ امّا پس از آنان ، جانشينانى به جاى ايشان نشستند كه آنچه را انجام نمى دهند ، مى گويند و بدانچه فرمان نداشتند ، عمل مى كنند. هر كس با آنان با دستِ خود جهاد كند ، مؤمن است و هر كس با آنان با زبان يا قلبش جهاد كند ، مؤمن است و كمتر از اين ، به اندازه دانه خَردَلى ، ايمان نيست .