حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨٥
٨ / ٦
سختگيرى
٥١٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، مرا تنها به عنوان مبلّغ برانگيخته است ، نه به عنوان زحمت دهنده.
٥١٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، مرا براى رنج دادن ديگران يا رنج دهنده (تحميلگر) به خود برنينگيخت ؛ بلكه مرا به عنوان آموزنده و آسان گيرنده مبعوث كرده است.
٥١٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بياموزيد و سرزنش نكنيد ، كه آموزنده بهتر از سرزنش كننده است .
٨ / ٧
درازگويى
٥١٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : موسى عليه السلام ، خضر عليه السلام را ملاقات كرد و به او گفت : مرا اندرز ده . خضر عليه السلام گفت : «اى خواهانِ علم! خستگىِ گوينده ، كمتر از شنونده است . پس هنگام سخن گفتن ، همنشينانت را خسته مكن» .
٥١٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيان ، فزونىِ گفتار نيست ؛ بلكه گفتارى است فيصله دهنده ، در موردى كه خداوند عز و جل دوست دارد .
٥١٥٩.أعلام الدين : [پيامبر خدا] مرد باديه نشينى را ديد كه سخن مى گويد و آن را طولانى كرده است . به او فرمود : «زبانت چند حجاب دارد؟» . گفت : دو لب و دندان هايم . فرمود : «پس استوار و كوتاه سخن بگو ؛ زيرا خداوند متعال ، فزونى در گفتار را ناپسند مى شمُرَد. خداوند ، چهره كسى را كه گفتارش را كوتاه كند و به نيازش بسنده كند ، شاداب سازد!» .
٥١٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مبغوض ترينِ شما نزد من و دورترينِ شما از جايگاه من در روز قيامت ، كسانى اند كه از روى تكلّف ، پُرگويى مى كنند ، بيهوده مى گويند ، و دهانشان را به زياده گويى باز مى گذارند.