حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٥١
٤ / ٦
توبه نَصوح (راستين)
قرآن
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! به درگاه خدا توبه اى راستين كنيد . اميد است كه پروردگارتان بدى هايتان را از شما بزدايد و شما را به باغ هايى ببرد كه از زير [ درختان ] آن ، جويبارها روان است . در آن روز ، خدا پيامبر[ ـِ خود ] و كسانى را كه با او ايمان آورده بودند ، خوار نمى گرداند . نورشان از پيشاپيش آنان و سمت راستشان، روان است. مى گويند: «پروردگارا! نور ما را براى ما كامل گردان و بر ما ببخشاى، كه تو بر هر كارى توانايى» .
حديث
٥٥٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ سؤال از توبه نصوح ـ: توبه نصوح ، پشيمانى از گناهى است كه از تو سر مى زند، پس فورا با پشيمانىِ خود ، از خدا آمرزش بخواهى و ديگر هرگز به آن بر نگردى .
٤ / ٧
به تأخير افكندن توبه
قرآن
«[پذيرشِ] توبه، بر خداوند است ، تنها براى كسانى كه از روى نادانى مرتكب گناه مى شوند، سپس به زودى توبه مى كنند . اينان اند كه خدا توبه شان را مى پذيرد، و خداوند داناى حكيم است» .
حديث
٥٥٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود! گناه را پيش مينداز و توبه را به تأخير ميفكن ؛ بلكه توبه را پيش افكن و گناه را به تأخير انداز؛ زيرا خداوند متعال در كتاب خود مى فرمايد: «بلكه انسان مى خواهد جلويش باز باشد [تا در تمام عمر ، فسق و فجور كند] » .