٥٦٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنچه تو را به شك مى اندازد، رها كن و به آنچه تو را به شك نمى اندازد، چنگ بزن؛ زيرا راست، مايه آرامش [روان] است و دروغ، باعث پريشانى.

٥٦٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنچه را كه در آن شك دارى، رها كن و به آنچه در آن شك ندارى، چنگ بزن؛ زيرا خوبى، مايه آرامش است و بدى، باعث پريشانى و ناراحتى.

٥٦٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : طاعت و نيكى، آن چيزى است كه جان ، بدان قرار گيرد و دل به آن آرام يابد؛ ولى گناه، آن چيزى است كه جان ، بدان قرار نگيرد و دل به آن آرام نيابد ، هرچند فتوا دهندگان [به جواز آن] به تو فتوا دهند.

٥٦٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : طاعت، آن چيزى است كه در سينه قرار گيرد و دل به آن آرام يابد و شك ، آن چيزى است كه در سينه قرار نگيرد و دل ، بدان آرام نيابد. پس آنچه را موجب شك (اضطراب و بى قرارى) تو مى شود، به آنچه تو را به شك (اضطراب و ناآرامى) نمى اندازد، وا گذار ، هرچند فتوا دهندگان ، [خلاف آن را] به تو فتوا دهند.

٥٦٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نفْس (وجدانِ) تو ، خود ، به تو فتوا مى دهد . دستت را روى سينه ات بگذار؛ در برابر حلال، آرام مى گيرد و از حرام، مضطرب و بى قرار مى شود. آنچه تو را به شك (اضطراب) مى اندازد، رها كن و به آنچه تو را به شك (اضطراب) نمى اندازد، چنگ بزن ، هرچند فتوا دهندگان ، [خلاف آن را] به تو فتوا دهند. مؤمن از ترس آن كه به مشكل بزرگ ترى نيفتد، [مشكل ]كوچك را رها مى كند.

٥٦٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از دلت فتوا بخواه، از [وجدانِ] خود فتوا بخواه. طاعت، آن چيزى است كه دل به آن آرام گيرد و جان ، بدان آرامش و قرار يابد و گناه، آن چيزى است كه در جان ، آرام نگيرد و در سينه بى تابى كند ، هرچند مردم [جواز آن را] به تو حكم كنند و فتوا دهند.

٥٦٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گناه، دل را مى آزارد و هيچ نگاهى نيست، مگر اين كه شيطان به آن، چشم طمع مى دوزد.

٥٦٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنچه را كه دلت انكار كرد و نپسنديد، رهايش كن.