٥١٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [١] هر كار ارزشمندى كه با ستايش خداوند و درود فرستادن بر من آغاز نشود ، گفتارى ناتمام و ناقص است ، و از هر بركتى محروم است .

٧ / ٣

آشكار سخن گفتن

قرآن

«و از خدا و پيامبر اطاعت كنيد و [ از گناهان ] بر حذر باشيد . پس اگر روى گردانديد، بدانيد كه بر عهده پيامبر ما، فقط رساندن [ پيامِ ] آشكار است» .

«بر پيامبر [ خدا، وظيفه اى ] جز ابلاغ [ رسالت ] نيست، و خداوند ، آنچه را آشكار و آنچه را پوشيده مى داريد ، مى داند» .

«و ما هيچ پيامبرى را جز به زبان قومش نفرستاديم، تا [ حقايق را ] براى آنان بيان كند. پس خدا هر كه را بخواهد ، بى راه مى گذارد و هر كه را بخواهد ، هدايت مى كند ؛ و اوست ارجمند حكيم» .

«و كسانى كه شرك ورزيدند ، گفتند: اگر خدا مى خواست ، نه ما و نه پدرانمان ، هيچ چيزى را غير از او نمى پرستيديم و بدون [ حكم ] او ، چيزى را حرام نمى شمرديم . كسانى كه پيش از آنان بودند ، [ نيز ] چنين رفتار كردند ؛ ولى آيا جز ابلاغ آشكار ، بر پيامبران [ وظيفه اى ]است؟» .

«پس اگر روى گردان شوند، بر عهده تو فقط ابلاغ آشكار است» .

«در حقيقت، ما اين [ قرآن ] را بر زبان تو آسان ساختيم تا پرهيزگاران را بِدان نويد، و مردم ستيزه جو را بِدان بيم دهى» .

«و از زبانم گره بگشاى [ تا ] سخنم را بفهمند » .

[١] به سانِ دستِ بُريده است» . پيامبر صلى الله عليه و آله در اين روايت ، كاستى خطابه را به جاى نقص خلقت آدمى نشانده است . شبيه اين حديث ، روايت ديگرى است كه ابو عبيد قاسم بن سلّام در كتاب غريب الحديث خود ، از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرده است : «هر كس قرآن را فرا گيرد و سپس آن را فراموش كند ، خداوند سبحان را در حالى كه بُريده دست است ، ملاقات خواهد كرد» . ابن سلّام افزوده است : «أجذم» كه در متن حديث آمده ، به معناى «دستْ بُريده» است (المَجازات النبويّة : ص ٢٤٤ ح ١٩٧) .