٤٩٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شخصى روز قيامت مى آيد ، در حالى كه حسنات او به سانِ ابر متراكم يا همچون كوه هاى استوار است. مى گويد : پروردگارا! چگونه اينها از من است، در حالى كه بدانها عمل نكرده ام؟! [خداوند] مى فرمايد : «اين ، دانش توست كه به مردم آموختى و پس از تو بِدان ، عمل شده است» .

٤٩٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس [دانشى را] تعليم دهد، پاداش آن كه به آن عمل كند ، از آنِ اوست، بى آن كه از پاداش عمل كننده ، كاسته شود .

٤٩٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعوت كننده اى نيست كه دعوت به هدايت كند ، مگر اين كه همسان با پاداش آن كه از او پيروى مى كند ، پاداش خواهد داشت، بى آن كه چيزى از پاداش آنان (پيروى كنندگان) كاسته شود.

٤٩٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به هدايت دعوت كند و مورد پذيرش واقع شود ، همسان با پاداش هدايت شوندگان ، پاداش خواهد داشت ، بى آن كه از پاداش آنان ، چيزى كاسته شود .

٤٩٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شخصى سخنى از رضوان الهى مى گويد و حدس نمى زند تا كجا پيش خواهد رفت . خداوند عز و جل براى او به خاطر اين سخن ، خشنودى خود را تا روز قيامت مى نويسد . و شخصى سخنى از خشم الهى مى گويد و حدس نمى زند تا كجا پيش خواهد رفت . خداوند عز و جل براى او به خاطر اين سخن ، خشم خود را تا روز قيامت مى نويسد.

٤٩٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كه بنده اى را از شرك به سوى اسلام فرا خوانَد ، به سان آزاد ساختن بنده اى از فرزندان اسماعيل ، پاداش خواهد داشت.