امام على عليه السلام در پاسخ سؤال پيامبر خدا كه : «نخستين نعمتى كه خداوند به تو عنايت كرد ، چيست ؟» ، فرمود : أنْ خَلَقَنى ـ جلَّ ثَناؤُه ـ وَلَم أَكُ شَيْئا مَذكورا . [١] اين است كه مرا آفريد ، در حالى كه چيز در خور ذكرى نبودم . بنا بر اين ، تكرار همه ساله جشن تولّد ، به منظور سپاس گزارى از نخستين نعمت الهى ، شايسته و نيكوست ، هرچند دليل خاصّى كه استحباب اين جشن را اثبات نمايد ، وجود ندارد ، مانند جشن تكليف .

٢ . غُسل دادن [٢]

درباره غسل نوزاد ، چند نكته قابل توجّه است : الف ـ مقصود از اين غُسل ، شستشوى نوزاد نيست ؛ بلكه مقصود ، غُسل به مفهوم شرعى آن است . بنا بر اين ، كسى كه نوزاد را غُسل مى دهد ، بايد احكام غسل (مانند: قصد قربت و ترتيب) را رعايت نمايد . ب ـ استحباب اين غسل ، مشروط است به ضرر نداشتن آن براى كودك . [٣] ج ـ استحباب غسل نوزاد ، هنگام تولّد است و تأخير در آن ، تا دو سه روز ، مانعى ندارد . [٤] د ـ برخى از فقهاى گذشته ، غسل نوزاد را واجب دانسته اند . [٥]

[١] الأمالى ، طوسى : ص ٤٩٢ ح ١٠٧٧ .[٢] . البتّه برخى از فقها احتمال داده اند كه مقصود از آن ، هر گونه شستشو و نظافت نوزاد باشد (ر.ك : جواهر الكلام : ج ٥ ص ٧١) .[٣] ر.ك : تحرير الوسيلة : ج ٢ ص ٣١٠ ، ش ٢ .[٤] . ر. ك: العروة الوثقى : ج ١ ص ٣٤٤ .[٥] . ر.ك : جواهر الكلام : ج ٥ ص ٧١ .