اين راهكار تبليغى (به كارگيرى محبّت)، بهترين روش عبور دادن پيام هاى الهى از مرز حسّ و عقل و نفوذ دادن آنها به عمق جان هاست . پيام الهى، علاوه بر نفوذ در عقل ها ، بايد در دل ها نفوذ كند و در عمق روح وارد شود تا همه قواى انسان را در اختيار بگيرد . [١] مبلّغ، با تكيه بر شيوه تبليغاتى «محبّت»، به سادگى مى تواند از عهده اين كار برآيد و با نفوذ دادن پيام هاى سازنده الهى در عمق جان، انسان را متحوّل سازد و او را در راه رسيدن به مقصد اعلاى انسانيت و جامعه برتر توحيدى به حركت درآورد .

بزرگ ترين پاداش مبلّغ

بركات به كارگيرى اين شيوه سازندگى براى مبلّغ، فراتر از بركات آن براى مخاطب است ؛ زيرا خداوند متعال، عاشق مبلّغى مى شود كه «عاشق خدا» مى سازد [٢] و كسى كه عاشق او شود ، رنگ خدايى پيدا مى كند كه در حديث قُرب نوافل مى خوانيم : فإذا أحببته، كنت سمعه الّذى يسمع به ، و بصره الّذى يبصر به ، ولسانه الّذى ينطق به ، ويده التى يبطش بها . إن دعانى أجبته ، و إن سألنى أعطيته . [٣] پس هر گاه دوستش داشته باشم ، گوشش خواهم بود كه بدان مى شنود ، و چشمش خواهم بود كه با آن مى بيند ، و زبانش خواهم بود كه با آن سخن مى گويد ، و دستش خواهم بود كه با آن نيرو مى گيرد . اگر مرا بخواند ، اجابتش خواهم كرد ، و

[١] . ر . ك : تبليغ و مبلّغ در آثار شهيد مطهرى ، ص ٧٠ .[٢] . ر . ك : ص ٢٥ ، ح ٤٩٣٥ .[٣] . ر . ك : دوستى در قرآن و حديث : بخش دوم / فصل هفتم : آثار خدا دوستى .