«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! خودتان و كسانتان را از آتشى كه سوخت آن، مردم و سنگ هاست ، حفظ كنيد [و] بر آن [ آتش ، ] فرشتگانى خشن [ و ] سختگير [ گمارده شده] اند. از آنچه خدا به آنان دستور داده ، سرپيچى نمى كنند و آنچه را كه مأمورند ، انجام مى دهند» .

«و در اين كتاب ، از اسماعيل ياد كن ؛ چرا كه او درستْ وعده و فرستاده اى پيامبر بود و خاندان خود را به نماز و زكات ، فرمان مى داد و همواره نزد پروردگارش پسنديده[ رفتار ] بود» .

حديث

٤٩٨٦.صحيح البخارى ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: هنگامى كه آيه: «خويشاوندان نزديكت را هشدار ده» نازل شد، پيامبر صلى الله عليه و آله از صفا بالا رفت و خطاب به تيره هاى قريش ، آواز سر داد : «اى فرزندان فِهر! اى فرزندان عُدَى!» . آنان گِرد آمدند . حتّى آن كه نمى توانست بيايد ، فرستاده اى فرستاد تا از نزديك ، شاهد ماجرا باشد . ابو لهب و قريش آمدند . پس [پيامبر صلى الله عليه و آله ] فرمود : «به نظرتان اگر به شما خبر دهم كه سپاهى در دشت مى خواهد بر شما هجوم آورد ، مرا تصديق مى كنيد؟» . گفتند : آرى . ما به تجربه ، جز راستى از تو نديده ايم . فرمود : «من ، شما را از عذابى سخت در پيش رويتان ، بيم مى دهم» . ابو لهب گفت : مرگ بر تو باد ، همه روزگار! آيا ما را بدين خاطر ، گِرد آورده اى؟ در پِى آن ، اين آيه فرود آمد : «بُريده باد دو دست ابو لهب و مرگ بر او باد! دارايى او و آنچه اندوخت ، بى نيازش نكرد» .