٤٩٨٣.امام على عليه السلام ـ در يادكرد از پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: رسالت پروردگار خود را ابلاغ كرد تا بهانه اى نمانَد و با هشدار دادن ، براى امّت خود ، خيرخواهى نمود و با بشارت دادن ، به بهشت فرا خوانْد و با هشدار دادن ، از آتش ترسانْد .

٤٩٨٤.امام على عليه السلام : خداوند ، محمّد صلى الله عليه و آله را نشانِ قيامت، بشارت دهنده به بهشت و هشدار دهنده از عقوبت قرار داد .

٣ / ١٤

بر پا داشتن حجّت

قرآن

«پيامبرانى كه بشارتگر و هشدار دهنده بودند، تا براى مردم، پس از [ فرستادن ] پيامبران، در مقابل خدا [ بهانه و ]حجّتى نباشد، و خداوند ، توانا و حكيم است» .

«و اگر ما آنان را قبل از [ آمدنِ قرآن ] به عذابى هلاك مى كرديم، قطعاً مى گفتند: پروردگارا! چرا پيامبرى به سوى ما نفرستادى تا پيش از آن كه خوار و رسوا شويم ، از آيات تو پيروى كنيم؟» .

حديث

٤٩٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در خطبه اى از ايشان ـ: [خداوند] فرستادگان را به سوى مردم برانگيخت تا حجّت رساى او بر مردم ، از آنِ او باشد و فرستادگانش بر مردم ، شاهد باشند و در ميان آنان ، پيامبران را براى نويد و هشدار دادن مبعوث كرد ، تا آن كه هلاك مى شود ، از روى دليلِ آشكار باشد و آن كه حيات مى يابد ، از روى دليل آشكار باشد، و تا بندگان ، آنچه را درباره پروردگارشان نمى دانند ، به عقلشان دريابند و او را پس از انكار ، به پروردگارى بشناسند و پس از انباز قرار دادن براى او ، به يكتايى او در خداوندگارى گردن نهند.