حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٩٩
٥٦٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدخويى ، گناهى نابخشودنى است .
٥٦٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ اين پرسش كه : شومى چيست ؟ ـ: بدخويى .
٥٦٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو خوى در مؤمن فراهم نمى آيند : بخل و بدخويى .
٥٦٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هنگامى كه به ايشان گفته شد : فلان زن ، روزها را: خيرى در او نيست . او دوزخى است .
٥٦٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ اين كه چرا در هنگام دفن سعد بن معاذ فرم: آرى ، او با خانواده اش [كمى] بَدخُلق بود .
٥٦٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا بنده... با بداخلاقى اش ، به پايين ترين درجه دوزخ مى رسد .
٥٦٦٣.امام على عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «خداوند از آدم بدخوى ، توبه نمى پذيرد» . گفته شد : اى پيامبر خدا ! چرا؟ فرمود : «چون هر گاه از گناهى توبه مى كند، در ورطه گناهى بدتر از آن كه به خاطرش توبه كرده است ، مى افتد» .
٧ / ١٠
خوى هاى نكوهيده
٥٦٦٤.امام صادق عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «آيا شما را از كم شباهت ترينتان به خودم ، آگاه نسازم ؟» . گفتند : چرا ، اى پيامبر خدا ! فرمود : «زشتگوىِ بى آبروىِ بى شرمِ بخيل كه متكبّر و كينه توز و حسود و سنگ دل است و هيچ خيرى از او بر نمى خيزد و كسى از شرّش در امان نيست» .