حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٣
٣ / ٦
نگرانى مؤمن از بدفرجامى
٥٥١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، پيوسته از بدفرجامى ، هراسان است و تا زمان جان كندن و ظاهر شدن فرشته مرگ بر او ، يقين ندارد كه به رضوان الهى خواهد رسيد .
٥٥١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترينِ كارها، خوش فرجام ترين آنهاست .
٥٥٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ملاك كار، فرجام آن است .
٥٥٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [ملاك] كارها ، به تمام شدن آنهاست و [ملاك] اعمال ، به سرانجام آنها .
٥٥٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [گاه] آدمى زمانى دراز ، عمل اهل بهشت را انجام مى دهد ؛ امّا سرانجامش به عمل اهل دوزخ ختم مى شود و [گاه] انسان روزگارى دراز ، مرتكب اعمال دوزخيان مى شود ؛ امّا عاقبتش به عمل بهشتيان مى انجامد.
٥٥٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا بنده [گاه] عملى مى كند كه در نظر مردم، كار اهل بهشت است ، در حالى كه او از دوزخيان است و [گاه ]كارهايى مى كند كه در نگاه مردم، كار دوزخيان است ، در حالى كه او بهشتى است . همانا [ملاك] اعمال ، به عاقبت آنهاست .
٥٥٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : تا فرجام كسى بر شما معلوم نشده ، از [ اعمال خوب] او به شگفت نياييد ؛ چرا كه آدمى [گاه ]زمانى دراز از عمر خود، يا در برهه اى از روزگارش ، كارهاى شايسته اى مى كند كه اگر با همان وضع بميرد ، به بهشت مى رود ؛ امّا ناگهان تغيير مى كند و كارهاى ناشايست انجام مى دهد.