حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣١
٣ / ٤
مؤمن ، ميان دو ترس به سر مى برد
٥٥١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا مؤمن ، ميان دو ترس كار مى كند : ميان زمانى كه از عمرش گذشته است و نمى داند خدا با او چه مى كند [و مى آمرزدش يا نه !] و ميان زمانى كه از عمرش باقى مانده است و نمى داند خدا درباره او چه حكم خواهد كرد . پس بايد كه بنده مؤمن، از خود براى خود، و از دنيايش براى آخرتش و در جوانى، پيش از پيرى و در زندگى، پيش از فرا رسيدن مرگ، بهره بر گيرد ؛ زيرا سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، پس از دنيا ديگر عذرخواهى و توبه اى در كار نيست و بعد از آن، سرايى جز بهشت يا دوزخ نخواهد بود .
٣ / ٥
مؤمن در بيم و اميد به سر مى برد
قرآن
«[ آيا چنين كسى بهتر است ، ] يا آن كسى كه او در طول شب ، در حال سجده و قيام ، اطاعت [ ـِ خدا ] مى كند ، از آخرت مى ترسد و رحمت پروردگارش را اميد دارد؟ بگو: آيا كسانى كه مى دانند و كسانى كه نمى دانند ، يكسان اند؟! تنها خردمندان اند كه پند مى پذيرند» .
حديث
٥٥١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر اندازه رحمت خدا را بدانيد ، بر آن تكيه خواهيد كرد و جز اندكى ، عمل نخواهيد كرد . و اگر اندازه خشم خدا را بدانيد ، خواهيد پنداشت كه هرگز نجات نمى يابيد .
٥٥١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر مؤمن از كيفر خدا آگاه بود، هيچ كسى به بهشت ، اميد نمى بست و اگر كافر از رحمت خدا آگاه بود ، هيچ كسى از بهشت ، نوميد نمى شد .