٥٤٧٨.امام صادق عليه السلام : براى پيامبر صلى الله عليه و آله خبر آوردند كه سعد بن مُعاذ ، در گذشت .پيامبر خدا و اصحابش برخاستند [ و به خانه سعد رفتند ]. جنازه سعد برداشته شد. پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد او را بر روى لنگه در ، غسل دادند و چون او را حنوط و كفن كردند و در تابوتش نهادند و به راه افتادند ، پيامبر خدا نيز در پى آن ،حركت كرد و گاه سمت راست تابوت و گاهى سمت چپ آن را مى گرفت تا به قبرش رساندند. پيامبر خدا ، جنازه سعد را پايين نهاد و او را در گورش گذاشت و اطراف لَحَد را با خشت ، محكم كرد و در اين هنگام مى فرمود : «يك سنگ به من بده ... كمى گِل به من بده» و با آنها فاصله ميان خشت ها را [با ظرافت ]مى گرفت. كار كه تمام شد و پيامبر صلى الله عليه و آله بر روى قبر ، خاك ريخت و آن را هموار كرد ، فرمود : «من مى دانم كه او به زودى مى پوسد و پوسيدگى به سراغش مى آيد ؛ امّا خداوند متعال ، بنده اى را دوست دارد كه هر گاه كارى را انجام مى دهد ، محكم كارى كند» . چون پيامبر صلى الله عليه و آله خاكش را هموار كرد ، مادر سعد از گوشه اى صدا زد : بهشت ، گوارايت باد! پيامبر خدا فرمود : «آرام باش ، اى اُمّ سعد! از طرف پروردگارت ، چنين با قاطعيت سخن مگوى . سعد ، همين حالا دچار فشار [ قبر ] شد» . پيامبر صلى الله عليه و آله باز گشت و مردم نيز بر گشتند. گفتند : اى پيامبر خدا! ما شاهد بوديم كه شما با سعد ، چنان عمل كرديد كه با هيچ كس نكرده ايد : [يعنى] بدون عبا و با پاى برهنه، دنبال جنازه اش حركت كرديد! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «فرشتگان ، پابرهنه و بدون عبا بودند. من هم به آنها تأسّى كردم» . گفتند : گاه ، سمت راست تابوت را مى گرفتيد و زمانى ، سمت چپ آن را! فرمود : «دستم در دست جبرئيل بود و هر جا را كه او مى گرفت ، من هم مى گرفتم» . گفتند : دستور فرمودى و او را غسل دادند ، و بر جنازه اش نماز خواندى و خودت او را در گور نهادى ؛ ولى سپس فرمودى كه : «سعد ، دچار فشار [قبر ]شد». فرمود : «آرى ؛ [زيرا] او با خانواده اش كمى بداخلاق بود» .