حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٥
٥٢٦٨.المناقب ، ابن شهرآشوب ـ به نقل از عبد الرحمان بن ابى ليلى ـ: ما نزد پيامبر خدا نشسته بوديم كه حسين عليه السلام آمد و همين طور كه بر پشت پيامبر صلى الله عليه و آله و شكم ايشان بالا مى رفت ، بول كرد . ايشان فرمود : «رهايش كنيد!». ابو عُبيد در غريب الحديث آورده است كه [در اين هنگام] پيامبر خدا فرمود : «فرزندم را باز نداريد»؛ يعنى بول كردن او را قطع نكنيد . سپس آبى خواست و بر بول او ريخت .
٥٢٦٩.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عيسى بن عبد الرحمان ، از جدّش ـ: ما نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم كه حسن بن على ، با حالت چهار دست و پا آمد، تا اين كه روى سينه ايشان رفت و بول كرد . ما به سرعت حركت كرديم تا او را بگيريم كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «فرزندم ، فرزندم!» . آن گاه ، آبى طلب كرد و بر آن ريخت .
٥٢٧٠.مكارم الأخلاق : [معمولاً] نوزاد را نزد پيامبر خدا مى آوردند تا براى او دعا كند يا بر او نام بگذارد . ايشان ، او را مى گرفت و به جهت تكريم خانواده اش ، او را روى دامن خود مى گذاشت . گاهى كودك به ايشان بول مى كرد و برخى كسانى كه هنگام بول كردن، او را مى ديدند ، فرياد مى كشيدند ؛ ولى ايشان مى فرمود : «بول كردنِ او را قطع نكنيد» . از اين رو ، كودك را رها مى كرد تا بول او تمام شود . سپس دعا كردن براى او يا نام گذارىِ او را به پايان مى برد و خانواده اش را به خاطر فرزندشان خيلى خوش حال مى ساخت و آنان مشاهده نمى كردند كه ايشان از بول كردن كودكشان، ناراحت شده باشد . سپس ، وقتى آنان مى رفتند ، لباس خود را مى شست .
٥٢٧١.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عايشه ـ: [معمولاً] كودكان را نزد پيامبر خدا مى آوردند و ايشان ، برايشان دعا مى كرد . [يك بار ]كودكى را نزد ايشان آورده بودند ، كه به ايشان بول كرد . پيامبر خدا [فقط] فرمود : «آبى بر آن بريزيد» .