براى پاسخ گفتن به سؤال اوّل و پى بردن به حكمت تأكيد انبياى الهى بر رايگان بودن تبليغات آنها ، كافى است قدرى در آثار زيانبار درخواست مزد براى تبليغ، تأمّل كنيم :

١ . از ميان رفتن اخلاص

نخستين ركن اخلاقىِ تبليغ دين ، اخلاص است كه با درخواست مزد براى تبليغ ، اين ركن اساسى صدمه خواهد ديد و مبلّغ ، مصداق كسانى خواهد شد كه امام على عليه السلام درباره آنان فرموده است : يَطلُبُ الدُّنيا بِعَمَلِ الآخِرَةِ ، وَلا يَطْلُبُ الآخِرَةَ بِعَمَلِ الدُّنيا . [١] دنيا را با عملى طلب مى كند كه از آنِ آخرت است ، و آخرت را با عملى كه از آنِ دنياست ، طلب نمى كند . بدين سان ، كسى كه مى تواند اُمور مربوط به زندگى دنيوىِ خود را با انگيزه الهى ، به اُمور اخروى تبديل نمايد ، اينك با درخواست پاداش براى تبليغ ـ كه امرى الهى و معنوى است ـ ، آن را وسيله امرار معاش و تأمين زندگى ـ و به تعبير امام على عليه السلام : دنيا خواهى ـ كرده است . در اين باره ، از امام صادق عليه السلام روايت شده است: مَنِ احتاجَ النّاسُ إلَيهِ لِيُفَقِّهَهُم في دينِهِم، فَيَسألُهُمُ الاُجرَةَ ، كانَ حَقيقا عَلَى اللّه ِ أنْ يُدخِلَهُ نارَ جَهَنَّمَ . [٢] هر كس كه مردم براى فراگيرىِ دينشان به او نيازمند باشند و او از آنان مزد بخواهد ، بر خداوند رواست كه او را در آتش جهنّم در اندازد .

[١] . نهج البلاغة : خطبه ٣٢ ، بحار الأنوار : ج ٧٨ ص ٥ .[٢] . عوالى اللآلى : ج ٤ ص ٧١ ، بحار الأنوار : ج ٢ ص ٧٨ .