حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣٧
٦ / ٢٥
مَثَل كسى كه در خردسالى علم مى آموزد
٥٠٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكايتِ آموختن علم در خردسالى، همچون نقشى است كه روى سنگْ كنده مى شود و حكايتِ كسى كه در بزرگ سالى علم مى آموزد، همچون كسى است كه روى آب مى نويسد.
٦ / ٢٦
مَثَل كسى كه جز از بدى ها نمى گويد
٥٠٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكايت كسى كه پاى صحبت حكيمى مى نشيند، امّا از او جز بدترين چيزى را كه شنيده است، بازگو نمى كند، حكايت مردى است كه نزد چوپانى مى رود و مى گويد: «اى شبان! از گلّه خود، گوسفندى براى كشتن به من بده» و چوپان به او مى گويد: «خودت برو و گوش بهترين گوسفند را بگير»؛ امّا او مى رود و گوش سگ گلّه را مى گيرد!
٦ / ٢٧
مَثَل كسى كه بخشش خود را پس مى گيرد
٥٠٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل كسى كه عطاى خود را پس مى گيرد، مَثَل سگى است كه آن قدر مى خورد تا سير شود و استفراغ كند و سپس استفراغ خود را بخورد.
٥١٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مثال بد زدن، شايسته ما نيست؛ [ولى] كسى كه بخشش خود را پس بگيرد، مانند سگى است كه استفراغ خود را بخورد.