٥٠٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكايت كسى كه درباره حدود خدا سهل انگارى مى كند و كسى كه حدود خداوند عز و جل را پاس مى دارد و به رعايت آنها دستور مى دهد و از شكستن آنها باز مى دارد، همچون حكايت گروهى است كه بر سر تقسيم جا در كشتى قرعه زدند و قسمت عقب كشتى و دورترين جاى آن با دستشويى، به نام برخى از ايشان در آمد كه عدّه اى نادان بودند و هر گاه از جايگاه بقيّه مى گذشتند، موجب اذيّت آنان مى شدند. پس گفتند: «ما از بقيّه اهل كشتى به دستشويى نزديك تر و از آبْ دورتريم. بين خود و دستشويى، سوراخى در كشتى ايجاد مى كنيم و وقتى آب برداشتيم، آن را مى بنديم». همتايان نادان او گفتند: «داخل شو». او داخل رفت و تبرى برداشت تا ديوار كشتى را سوراخ كند. يكى از سرنشينان متوجّه او شد و صدا زد: چه مى كنى؟ گفت: ما از شما به دستشويى، نزديك تر و به آب، دورتريم. ديواره كشتى را مى شكافم و وقتى آب برداشتيم، آن را مى بنديم. [آن مرد] گفت: اين كار را نكن؛ زيرا در اين صورت، هم خودت از بين مى روى و هم ما!

٦ / ١٢

مَثَل قارى قرآن

٥٠٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل نابكارى كه قرآن مى خواند، مانند ريحان است كه خوش بوست و تلخ مزه، و مَثَل نابكارى كه قرآن نمى خواند، مانند حنظل است كه طعمش تلخ است و رايحه اى هم ندارد.

٥٠٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل منافقى كه قرآن مى خواند، مانند ريحان است كه بوى خوش دارد و مزه اش تلخ است، و مَثَل منافقى كه قرآن نمى خواند، مانند حنظل است كه هم بويش تلخ است و هم مزه اش تلخ است.