٥٠٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل مؤمن، مَثَل خوشه[اى از گندم يا جو] است كه گاه راست مى شود و گاه سرخ. و مَثَل كافر، مَثَل درخت صنوبر است كه هميشه راست است، تا آن كه يكباره فرو مى افتد. [٢]

٥٠٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل مؤمن، مَثَل گياهى نورسته است كه گاه سرخ مى شود و گاه زرد ؛ امّا كافر، مانند درخت صنوبر است.

٥٠٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكايت مؤمن، حكايت كِشته اى تَر و تازه است كه از هر طرف كه باد بر آن بوزد، خميده اش مى كند و چون باد بِايستد، راست مى شود. بدين سان، مؤمن با بلا، كج و خميده مى شود. و حكايت فاجر، مانند درخت صنوبر است كه سخت و راست است، تا هر گاه كه خداوند بخواهد، آن را مى شكند.

٥٠٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكايت مؤمن، حكايت زراعتى است كه وزش بادها همواره آن را به هر سو خميده مى كند. مؤمن، پيوسته در معرض بلاست. حكايت منافق، حكايت درخت صنوبر است كه تكان نمى خورد ، تا آن كه وقت بريدنش فرا مى رسد.

٥٠٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل مؤمن، مَثَل زنبور عسل است كه اگر بخورد، چيز پاكيزه مى خورد و اگر توليد كند، چيزى پاكيزه توليد مى كند و اگر روى شاخه پوسيده اى بنشيند، آن را نمى شكند.

[١] . مقصود، اين است كه مؤمن، در معرض حوادث و بلاهاست.[٢] . مقصود، اين است كه هيچ بلا و مصيبتى به كافر در اموال و فرزندانش نمى رسد و ناگهان، مرگ به سراغش مى آيد و او را غافلگير مى كند.