مشاغلى همچون خريد و فروش اشياء لوكس و تجمّلى، واسطه‌گرى، زمين بازى، بورس بازى از اين قبيلند. شايد عنوان كاذب را به اين دليل، روى اين مشاغل گذارده‌اند كه بر خلاف ظاهر پردرآمدى كه دارند، در واقع همچون خوره به جان اجتماع افتاده و فقر عمومى و تورّم اقتصادى را موجب مى‌شوند. فكر، نبوغ، خلّاقيّت، وقت، سرمايه و امكانات را به جاى آن كه در مسير سازنده و مفيد به كار گرفته شوند، به سمت سودجويى، مال‌اندوزى، تجمّل‌گرايى و فساد سوق مى‌دهند.
صاحبان اين مشاغل به رغم آن كه ظاهرى موجّه و آبرومند دارند، بدون زحمت زياد و خدمت قابل توجّه به راحتى از حاصل دسترنج ديگران ارتزاق مى‌كنند و به سودهاى سرشار دست مى‌يابند.
كسى كه براى امرار معاش خود مايل است وارد مبادلات اقتصادى شود، شايسته است، شغلى را براى خود برگزيند كه علاوه بر تحصيل درآمد، گامى هم در جهت اصلاحات عمومى و رفع نيازمنديهاى اجتماعى بردارد، تا ضمن آن كه زندگى آبرومندانه‌اى براى خود و خانواده‌اش تدارك مى‌بيند، تلاشى مثبت و ثمربخش نيز براى سعادت همنوعانش انجام دهد.
٨- پرهيز از نَجْشْ‌ «نجش» به اين معناست كه فروشنده افرادى را استخدام كند كه در هنگام مراجعه مشترى براى خريد كالا، به دروغ، داوطلب خريد به نرخى بالاتر شوند، تا مشترى را نسبت به معامله دلگرم و تشنه كنند. حتى اگر قرارداد و استخدامى هم در ميان نباشد.
ولى فردى به عنوان پشتيبانى از فروشنده به دروغ تقاضاى خريد كالا را بكند باز هم از مصاديق نجش است. «١» نجش، به طور كلّى از نظر اسلام حرام است و شيخ انصارى (ره) «٢» و صاحب‌