«وَ لَوْ انَّ اهْلَ الْقُرى‌ امَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالْارْضِ» «١» اگر اهل شهرها و آباديها ايمان مى‌آوردند و تقوا پيشه مى‌كردند بركات آسمان و زمين را بر آنها مى‌گشوديم.
قرآن در جاى ديگر آن را از زبان نوح عليه‌السلام نقل مى‌كند كه به قوم خود فرمود:
«فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ انَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يُمْدِدْكُمْ بِامْوالٍ وَ بَنينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ انْهاراً» «٢» به آنها گفتم از پروردگار خود آمرزش بخواهيد كه او بسيار آمرزنده است. تا بارانها [ى پربركت آسمان را] پى در پى بر شما فرستد و شما را با اموال و فرزندان فراوان كمك كند، و باغهاى سرسبز و نهرهاى جارى در اختيارتان قرار دهد.
اگر جامعه‌اى با كوشش پيگير، با استفاده از اسلوب صحيح و روش مجرّب در زمين مرغوب و با هدايت و كنترل نزولات آسمانى و آبهاى زير زمينى و با توكل زياد به خداوند دست به فلاحت و كشاورزى بزنند به يقين جامه فقر نمى‌پوشند و محتاج ديگران نمى‌گردند و از بركات خاصّ خداوند برخوردار مى‌گردند، ولى اگر با چنين امكاناتى به كشاورزى نپردازند و به مشاغل پَست، آسان و كاذب روى آورند بى‌شكّ مورد خشم الهى قرار مى‌گيرند؛ امير المؤمنين عليه‌السلام مى‌فرمايد:
«مَنْ وَجَدَ ماءً وَ تُراباً ثُمَّ افْتَقَرَ فَابْعَدَهُ اللَّهُ» «٣» كسى كه به آب و زمين مناسب دست يابد با اين وصف محتاج شود، خدا او را [از خودش‌] دور مى‌سازد.
تجارت‌ قرآن، تجارت، معاملات، واردات و صادرات را به عنوان يكى از راههاى تأمين‌