بر شمردن همه آن ناهنجاريها، اگر نگوييم ناممكن مى‌نمايد، به طور قطع كارى دشوار خواهد بود كه طبيعةً از عهده اين جزوه بر نمى‌آيد، پس به عنوان «مشت نمونه خروار» تعدادى را در زير مى‌آوريم.
١- بى‌خاصيتى عبادت: رسول اكرم صلّى‌الله‌عليه‌وآله در اين باره مى‌فرمايد:
«الْعِبادَةُ مَعَ اكْلِ الْحَرامِ كَالْبِناءِ عَلَى الرَّمْلِ» «١» پرستش توأم با حرامخوارى، همچون ساختن ساختمان بر ماسه است (بى‌بنياد است).
٢- مبارزه با حق و عدالت: چنانكه سيدالشهدا عليه‌السلام، در روز عاشورا، به لشكريان يزيد فرمود:
«فَقَدْ مُلِئَتْ بُطُونُكُمْ مِنَ الْحَرامِ وَ طُبِعَ عَلى‌ قُلُوبِكُمْ وَيْلَكُمْ الا تُنْصِتُونَ الا تَسْمَعُونَ؟» «٢» حقّا كه شكمهايتان از حرام پر شده و بر دلهايتان، مُهر خورده! آيا ساكت نمى‌شويد، آيا گوش فرا نمى‌دهيد؟! نقل شده كه مهدى- خليفه عباسى- شريك بن عبدالله را، كه دانشمندى پرهيزكار بود، طلبيد و يكى از سه كار زير را به او پيشنهاد داد؛ قضاوت، تربيت فرزندان خليفه يا يك بار غذا خوردن در كاخ. شريك، پيشنهاد سوم را- كه در ظاهر آسان مى‌نمود- پذيرفت، ولى پس از خوردن يك وعده غذا بر سر سفره خليفه- كه به طور مسلّم از حرام تهيه شده بود- هم تربيت فرزندان او را به عهده گرفت و هم متصدّى منصب قضاوت آن دستگاه ستمگر شد! «٣» ٣- ملعونِ خداوند قرار گرفتن: رسول اكرم صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله مى‌فرمايد:
«اذا وَقَعَتِ اللُّقْمَةُ مِنْ حَرامٍ فى‌ جَوْفِ الْعَبْدِ لَعَنَهُ كُلُّ مَلَكٍ فِى السَّمواتِ‌