آنگاه يكى از دو كيسه را برداشت و فرمود: «اين سرمايه من، و ما را به چنين سودى نياز نيست! سپس فرمود:
«يا مُصادِفُ! مُجادَلَةُ السُّيُوفِ اهْوَنُ مِنْ طَلَبِ الْحَلالِ» «١» اى مصادف! جنگيدن با شمشيرها از به دست آوردن [روزىِ‌] حلال آسانتر است.
١٥- پرهيز از دروغ‌ دروغ از صفات رذيله‌اى است كه در همه اديان آسمانى بشدّت مورد نكوهش قرار گرفته است. از ويژگيهاى مهمّ دروغ اين است كه اين صفت با ايمان، در يك جا جمع نمى‌شود. به اين معنا كه انسان تا دروغ مى‌گويد ايمان ندارد. «٢» از رسول خدا صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله پرسيدند، آيا ممكن است مؤمن، ترسو باشد؟
فرمود: آرى! سؤال شد، ممكن است مؤمن، بخيل باشد؟ باز هم فرمود: آرى! پرسيدند، آيا ممكن است مؤمن، دروغگو باشد؟ فرمود: خير! «٣» پيش از اين گفته شد «٤»، كه آنچه موجب توفيق و پيشرفت كار تجّار و كسبه مى‌شود، شخصيّت و اعتبارى است كه ديگران بايد براى ايشان قائل باشند و اين امر به مراتب از داشتن سرمايه و نقدينه- كه خود از اركان اساسى فعّاليّت اقتصادى است- براى ايشان مؤثِّرتر و ارزشمندتر است. اگر سرمايه‌دار در بازار، اعتبار نداشته باشد، به طور قطع در كارش موفّق نخواهد بود. از مهمترين اركان پديد آورنده اعتبار شغلى، براى كسى كه درصدد تلاش اقتصادى است، صداقت و امانت است. اين دو ويژگى، در تجارت موجب خوشنامى فرد مى‌شوند و در بين مردم جاذبه و محبّت ايجاد مى‌كنند و اين خود، ثروت بزرگى است كه ثروت مادّى در برابرش ناچيز است.
حضرت على عليه‌السلام در بيان اين واقعيّت مى‌فرمايد: