همچنانكه تصرّف در مال حرام، و حلال دانستن آن از ديدگاه اسلام، بدعت در دين و تجاوز از حريم الهى است، حرام دانستن حلال خدا نيز خارج شدن از مرز شريعت محسوب مى‌شود و كسى نبايد آنچه را كه خدا حلال كرده، بر خود حرام و جامعه را از مواهب طبيعت محروم سازد، يا از راه حرام كسب نمايد. پيامبر اسلام صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ مى‌فرمايد:
... اى مردم! كُندى جريان روزى، شما را وادار نسازد كه آن را از راه معصيت بجوييد كه خداوند روزى بندگانش را از راه حلال تقسيم كرده، نه از راه حرام. پس كسى كه تقواى الهى پيشه كند و از خدا بترسد و بردبارى نشان دهد خدا روزى او را از راه حلال مى‌دهد و كسى كه پرده [عفاف و گناه‌] بدرد و در به دست آوردن روزى شتاب كند و روزيش را از راه حرام به دست آورد از روزى حلالش كاسته مى‌شود و در روز قيامت بر آن محاكمه مى‌شود. «١» امام صادق عليه‌السلام مى‌فرمايد:
«انَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ خَلَقَ الْخَلْقَ وَ خَلَقَ مَعَهُمْ ارْزاقَهُمْ حَلالا طَيِّباً فَمَنْ تَناوَلَ شَيْئاً مِنْها حَراماً قُصَّ بِهِ مِنْ ذلِكَ الْحَلالُ» «٢» خداوند خلائق را آفريده و همراهشان روزى‌هاى حلال و پاكيزه‌اى قرار داده است پس كسى كه مقدارى از روزى خود را از راه حرام بخورد همان مقدار از روزى حلالش كاسته مى‌گردد.
نكته مهم‌ كسب مال حلال از نظر كمّى و مصرف، محدود و در عين حال بسيار سخت و كمياب است، چنانكه حضرت على عليه‌السلام مى‌فرمايد:
«... ضَرْبَةُ السَّيْفِ عَلَى الْمُؤْمِنِ اهْوَنُ مِنَ الدِّرْهَمِ مِنْ حِلِّهِ» «٣» ... شمشير زدن بر مؤمن آسانتر از به دست آوردن يك درهم از راه حلال است!