از اين رو، خداوند متعال مى‌فرمايد:
«يا ايُّهَاالَّذينَ امَنُوا انْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا اخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الْارْضِ ...» «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از درآمدهاى پاكيزه و از آنچه ما از زمين برايتان درآورده‌ايم، انفاق كنيد.
٢- اخلاص: در اسلام، ارزش هر كارى بستگى به ميزان خدايى بودن آن دارد و محك اخلاص عمل نيز، دل و نيّت فرد است؛ هر كس از قلب خويش خبر دارد كه آيا عمل انجام شده را براى خدا به جاى آورده يا نه؟ اگر كارى خدايى نباشد يا خالصانه انجام نگيرد، در درگاه خدا پذيرفته نيست؛ يعنى در واقع عملى انجام نگرفته تا پذيرفته گردد و انفاق نيز، زير مجموعه اين قاعده كلّى قرار دارد و اگر خالصانه انجام نگيرد، پوچ و بى‌ارزش است. نظر صريح قرآن، در اين باره چنين است:
«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! بخششهاى خود را با منّت و آزار، باطل نسازيد! همانند كسى كه مال خود را براى نشان دادن به مردم، انفاق مى‌كند و به خدا و روز رستاخيز، ايمان ندارد؛ (كار او) همچون قطعه سنگى است كه بر آن (قشر نازكى از) خاك باشد؛ (و بذرهايى در آن افشانده شود؛) و رگبار باران به آن برسد، (و همه خاكها و بذرها را بشويد،) و آن را صاف (و خالى از خاك و بذر) رها كند. آنها از كارى كه انجام داده‌اند، چيزى به دست نمى‌آورند » «٢» رسول گرامى اسلام صلّى‌الله‌عليه‌وآله نيز مى‌فرمايد:
«اذا عَمِلْتَ عَمَلًا فَاعْمَلْ لِلَّهِ خالِصاً لِانَّهُ لا يَقْبَلُ مِنْ عِبادِهِ الْاعْمالَ الَّا ما كانَ خالِصاً» «٣» هرگاه به عملى اقدام مى‌كنى، آن را خالصانه و فقط براى [رضايت‌] خدا انجام ده؛ زيرا او جز