شيطان به شما وعده بينوايى مى‌دهد.
و حضرت صادق عليه‌السلام آن را از لشكريان جهل مى‌شمارد «١» و حضرت على (ع) آن را نتيجه تركيب تنبلى و ناتوانى مى‌داند و مى‌فرمايد:
«انَّ الْاشْياءَ لَمَّا ازْدَوَجَتْ، ازْدَوَجَ الْكَسَلُ وَالْعَجْزُ فَنَتِجَ مِنْهُمَا الْفَقْرُ» «٢» وقتى اشياء با هم تركيب شدند، تنبلى و ناتوانى نيز تركيب شدند و نتيجه آنها بينوايى شد.
و از مصاديق بارز فقرى است كه رسول خدا صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله درباره‌اش فرموده است:
«كادَ الْفَقْرُ انْ يَكُونَ كُفْراً» «٣» فقر، هم‌مرز با كفر است.
اسلام با چنين فقرى به طور پيگير و اصولى به مبارزه برخاسته و با ارائه برنامه‌هاى كوتاه مدّت و بلند مدّت، به ريشه كنى آن همّت گماشته است و اگر ملّتها و حكومتها آن برنامه‌ها را در دستور كار مسائل اقتصادى و اجتماعى خويش قرار بدهند، به پر كردن شكاف ناميمون طبقاتى موفّق خواهند شد، چنانكه يكى از برنامه‌هاى اصولى حكومت حضرت مهدى (عج) چنين خواهد بود. به گفته رسول خدا (ص):
«... يُقَسِّمُ الْمالَ بِالسَّوِيَّةِ وَ يَجْعَلُ اللَّهُ الْغِنى‌ فى قُلُوبِ هذِهِ الْامَّةِ» «٤» (حضرت مهدى) اموال را به طور مساوى تقسيم مى‌كند و خداوند در دلهاى اين امّت، بى‌نيازى قرار مى‌دهد.
فقر فرهنگى: در كنار فقر مادى، فقر فرهنگى نيز قابل توجه است و بايد به شكلى اصولى و پيگير با آن مبارزه شود؛ بى‌سوادى، كم اطلاعى، عدم آشنايى مردم با مسائل‌