«وَ لِسانُ الصِّدْقِ يَجْعَلُهُ اللَّهُ لِلْمَرْءِ فِى‌النَّاسِ خَيْرٌ لَهُ مِنَ الْمالِ يُوَرِّثُهُ غَيْرَهُ» «١» و زبان راستگو يا نام نيكى كه خداوند براى آدمى در ميان مردم بگذارد، بهتر از مالى است كه انسان براى ديگران به ميراث مى‌نهد.
در مقابل، دروغ و خيانت، موجب بدنامى و رسوايى انسان شده، اعتبار و شخصيّت او را در جامعه مخدوش مى‌سازد و مردم را از او منزجر و از دورش پراكنده مى‌كند.
رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين باره مى‌فرمايد:
«ايَّاكَ وَ الْكِذْبَ فَإِنَّهُ يُسَوِّدُ الْوَجْهَ» «٢» از دروغگويى پرهيز كن كه موجب روسياهى مى‌شود.
پر واضح است كه زيانهاى ناشى از دروغ و منافع راستگويى تنها در آنچه ذكر شد محدود نمى‌شود. به عنوان نمونه به ذكر يك مورد منافع راستگويى در امر تجارت بسنده مى‌شود:
تاجرى خدمت حضرت صادق عليه‌السلام شرفياب شد و عرض كرد، تصميم دارم به سفر تجارتى بروم. آمده‌ام تا از رهنمودهاى خويش بهره‌مندم سازيد و در حقّ من دعا بفرماييد. حضرت در حق او دعا كرد و آنگاه فرمود:
«عَلَيْكَ بِصِدْقِ اللِّسانِ فى‌ حَديثِكَ ... فَأِنَّ التَّاجِرَ الصَّدُوقَ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرامِ الْبَرَرَةِ يَوْمَ الْقِيامَةِ» «٣» بر تو باد به راستگويى در سخنانت! ... پس به درستى كه تاجر راستگو در قيامت همراه سفيران مكرّم و نيكوكار خداوند خواهد بود.
١٦- پرهيز از غِشّ در معامله‌ غش در لغت به معناى خلاف واقع جلوه دادن و يا چيزى را كه به مصلحت كسى‌