مردمان فرزندان كارى هستند كه آن را خوب انجام مى‌دهند.
يعنى همانگونه كه مردمان به اصل و تبارى منسوبند و فرزندان پدران خويشند و بدان شناخته مى‌گردند، فرزندانِ مهارتها، هنرها و ارزشهاى كيفى كار خويش نيز هستند و بدان منسوب مى‌شوند؛ چنانكه گفته مى‌شود: فلانى پزشك خوب، صنعتگر خوب، فرمانده خوب، كشاورز خوب و بنّاى خوبى است. و اين سخن امام (ع) تأكيدى است بر اهميّت كيفى هر كار و حرفه و هنر، يعنى كه ارزشِ واقعىِ كار، به مهارت و خوبى كار است نه به اندازه آن. «١» حضرت امام صادق عليه‌السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه در ضمن حديث مفصلّى فرمود:
خدا بنده‌اى را دوست دارد كه چون كارى انجام دهد آن را درست و استوار به انجام برساند. «٢» ب- توليدات به نيازمنديهاى حياتى و عمومى اختصاص يابد و به حال افراد جامعه مفيد باشد؛ بسان حضرت داوود عليه‌السلام كه لباس جنگى و زره مى‌ساخت و هدفى جز رفع نياز مردم و فايده بخشيدن به آنها نداشت و خداوند هم آن را با همين هدف به وى آموزش داد:
«وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ» «٣» و ساختن زره را به خاطر شما به او تعليم داديم، تا شما را در جنگهايتان حفظ كند.
ج- كالاهايى كه مصارف تجمّلى و غير ضرورى دارد از خط توليد حذف شود.
د- توليدات به مقتضاى زندگى و قدرت خريد مردم باشد.
ه- محصولات توليدى با دستورات آيين اسلام، همسو و از مواد پاك، مباح و حلال به دست آيد و مخالف با اهداف تربيتى و اخلاقى نباشد.